Rubiny w koronach
Czarna Korona
Ceremonialne nakrycie
głowy najwyższego nauczyciela buddyzmu tybetańskiego linii Karma
Kagyu, Karmapy według
tradycji została utkana przez dakinie z ich własnych włosów i podarowana
Karmapie na znak rozpoznania jego duchowego urzeczywistnienia. W
XV wieku V Karmapa Deszin otrzymał materialną koronę od cesarza Yung
Lo. Wysłano posłańców do tysięcy kobiet które były
czczone jako wcielone dakinie. Każdą z nich poproszono o ofiarowanie
kilku swoich czarnych włosów, z których następnie spleciono czarną
koronę wysadzaną drogocennymi klejnotami i uwieńczono wielkim rubinem.
Obecnie jest przechowywana w Rumteku (Sikkim), który był ostatnim domem
XVI Karmapy
Rangdziung Rigpi Dordże.
Chös Trag Gyamtso - H H Gyalwa Karmapa VII (1454-1506CE)
KORONA CHROBREGO
wykonana na koronację Władysława I Łokietka
i używana od XIV do XVIII wieku podczas koronacji
wysadzana była drogocennymi kamieniami: rubinami, szafirami,
szmaragdami oraz perłami.
KORONA CHROBREGO
KORONA KRÓLOWYCH
wykonana na koronację
Jadwigi Kaliskiej, żony Władysława I Łokietka. Szczerozłota, gotycka
korona mniejsza
od
Korony Chrobrego złożona był z siedmiu segmentów i
wysadzana drogocennymi kamieniami: rubinami, szafirami oraz perłami.
Cudowny Obraz Matki Bożej Jasnogórskiej
obecnie posiada korony podarowane przez
papieża św. Piusa X. W koronie
Dzieciątka jest siedem rubinów symbolizujących
doskonałość Zbawczej Ofiary Chrystusa.
Korona Katarzyny I Aleksiejewny
była ozdobiona przez 2564
diamenty, perły i inne drogocenne kamienie. Największym z nich był
nieregularny rubin wielkości gołębiego jaja wieńczący kabłąk korony.
W 1730 roku caryca Anna Iwanowna zamówiła u G. W.
Dunkela nową
koronę cesarską. Aby zaoszczędzić na kamieniach szlachetnych nakazała
wymontować je z korony Katarzyny I.
Korona Anny Iwanowny, użyta do koronacji
przez Mikołaja I